نامه های یه عاشق

 

 

 

       

        اولین نامه

 

                                                             اشک های عشق

 

               درخشندگی قطرات سرشک گرم وسوزاننده ایکه ازچشمان زیبایت

 

             چون مرواریدبرصورت کمی رنگ پریده ات میچکدبی شباهت به قطرات

 

            باران که دردل صدف هاجای میگیردوتبدیل به مرواریدقیمتی میشودنیست.

 

            هنگامیکه پرده شفاف اشگهادردیدگان درخشان تومیدرخشدبی اختیار

 

          بیادشبنم های بهاری میافتم که برروی گلبرگ های باطراوت ونرم گلهازیر

 

            اشعه کمرنگ صبحگاهی تلولوخاصی دارند.

 

           فقط نمیدانم این اشگهای سوزان که ازدل پرحرارت توبصورت

 

          قطرات ازدیده میچکداشگهای عشق است ویااشگهای ندامت وپشیمانی؟؟

 

         سرشک سوزان محبت است یادوری ومحنت؟؟

 

      بمن بگوکه اشگهای عشق است اشگهای عشق کشنده وجاویدان.

 

           هرگزسعی نکن این محبت خداوندی راازمن پنهان کنی چون من

 

          بخاطرمحبت وبخاطرعشق بی پایان زنده ام.

 

         من این اشگهاراچون گنج پربهایی عزیزوگرامی میدارم وبهر

 

         قطره ایکه درخشنده وتابناک باشدبنگرم صورت زیبای تورا

 

     چون صفحه ایینه خاطرات دربرابرم مجسم میکنم.

 

 

 

 

 

 

امشب ازپشت پنجره خیابان دیدنیست

 

برف بی مهابامیباردوزمین را سفیدپوش کرده

 

دیگرجایچرخ های اتومبیلها نیزپیدانیست

 

حس غریبی دارم شایددلتنگی باشد!!!!

 

امشب دراتاق های تاریک دلم هم برف میبارد...

 

روزاشنایی مون برف میبارید برف تمام لباسم

 

راسفیدکرده بودکاش بازم برمیگشتیم

 

به ان روز زمستان بهاری

 

کاش این روزو نمی دیدم

 

کاش توهمون لحظه ی اشنایی دنیا به اخرمی رسید...

 

تااین روزونمیدیدم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مدیون صبرم

 

دربرابرسیاهترین شبی هستم که گویی هرگز

 

به سپیده نخواهد انجامید...

 

ووقتی ازپایان گرفتن غمهایم ناامیدمیشوم

 

به یادمی اورم زیباترین صبحی که

 

تابحال تجربه کرده ام...